Bir parçası bozulduğunda sistemin ne yaptığı: işin tamamı bu.
Bilgisayar mühendisiyim. Mutlu senaryoya güvenmem: yaptığın her şey eninde sonunda bozuk bir veriyle, kopan bir bağlantıyla ya da cevap vermeyi bırakan bir servisle karşılaşır ve tasarım, o anda ne olduğuna göre değerlendirilir.
Yazılım da aynı mesele, sadece geri bildirimi daha hızlı. Bir model zaman aşımına uğruyor. Yükleme sırasında bağlantı kopuyor. Sen okurken kuyruk birikiyor. Buradaki ürünlerdeki işin çoğu tam olarak o anlarda yaşananlar ve neredeyse hiçbiri ekran görüntüsünde görünmüyor.
Tek başıma geliştiriyorum ve bu benim adıma çok şeye karar veriyor. Ayakta kalması için ekip gerektiren her şeyi eliyor, tek kişinin bitirip çalışır tutabileceği şeyleri içeri alıyor. Yapay zekâ bu çizgiyi değiştirdi — eskiden bir departman gerektiren iş, artık tek bir mühendisin çıkarabileceği bir şey.